Tjúttífrúttí

Reykjavík Fashion Festival helgin yfirstaðin, alveg rosa, kannski einum of…  eða nei alveg passleg.

Byrjaði helgina á fimmtudegi, hitti Önnu Huldu, Völu og Guðrúnu Álfheiði í miðbænum. Fengum okkur yndislega máltíð á Marengs í Listasafninu og vígðum hönnunarmars borðið eftir að hafa spígsporað einn hring í kringum tjörnina í hádeginu. Kíkti í heimsókn í VR-II í heimildaleit, þegar ég var komin upp á bókasafn voru allar bækurnar horfnar! Seinni part dags var kaffitár sötrað með Rannveigunni minni, yndislegar myndir Sögu Sig og Hildar Yeoman skoðaðar í Kling & Bang á sýningunni Álagafjötrar. Þaðan var stefnan tekin í Kron að kíkja á nýju skólínuna og í Facehunter partýið. Eftir vænan skammt af girnilegum fötum fengum við okkur vænan skammt af girnilegum búlluborgara. Héldum því næst í opnunarpartý RFF á KB með Ólöfu, Láru og Leifi. Beiluðum snemma heim í strætó.

Föstudagurinn var massaður á bókasafni HR í gæðastjórnun og var svo verðlaunuð með kaffi og kökum með mömmu og Önnu Margréti. Skálaði í razz um kvöldið heima hjá Ólöfu, töltum til Evu Lindar í fyrirpartý og svo tjúttuðum við af okkur rassinn á Nasa við tóna Retro Stefson, Air France og Gus gus. Hversu gaman? Mega gaman! Fórum svo auðvitað á KB og endað í eftirpartýi hjá Mása. Vaknaði svo 4 tímum seinna í sófanum bara nokkuð hress, Stefán Atli vafður í handklæði og Mási spilandi á gítar. Eyddi bróðurparti dagsins á Prikinu í þynnkumat og afslappesli. Kom heim til mömmu og fékk mér lúr,  kom heim til pabba og fékk mér lúr. Rankaði við mér klukkan níu og dreif mig af stað aftur.

Ýr, Ólöf, Leifur, Sædís og Tobba vildu drykk en ég var ekki alveg jafn þyrst. Orkuskot gerði sitt. Nasa tekið annað kvöldið í röð með Sykri, Bloodgroup og PEACHES. Hún var rosaleg, búningaskipti í hverju lagi, crowdsurfaði og gekk á höndum áhorfenda, í sundbol með “pussylight”, frussandi gerviblóði yfir fremstu raðirnar. Án efa ein skemmtilegasta framkoma sem ég hef séð lengi. Eftir að hafa svolgrað í mig enn einum orkudrykknum var farið í megatroðninginn á KB með Þóri og Rannveigu. Sneiðin á Pizza Pronto bragðaðist eiginlega bara illa svona ódrukkin.

Heimleiðin var hressileg, var stoppuð af löggunni við Sæbrautina og svo skemmtilega vildi til að Binni var akkúrat lögregluþjónninn sem spurði hvort ég væri ekki í standi

Vaknaði eftir 4 tíma svefn í annað skiptið og var mætt í brunch til Margrétar fyrir hádegi. Gimsteinakósýheit og fermingarveisla voru sunnudagsplanið. Núna er ég við það að sofna, byrjuð að prjóna enn eina peysuna (frumsamda sailor ullarpeysu, mega kúl) og mastera fiskifléttuna.

Góða nótt

Where do you go to my lovely…

…ÍSLAND

Kom fjölskyldunni og Rannveigu skemmtilega á óvart núna á laugardaginn. Ég var búin að plana heimkomuna í samráði við Önnu, Ninnu, Emilíu og Hrafnhildi. Vinkonurnar náðu svo í mig út á flugvöll og komu með mér í smá rúnt um  bæinn. Ég hafði farið í H&M fyrr í vikunni og keypt föt á tvíburana fyrir Berglindi og svo smotterý handa Kötlu og Önnu. Ég sagði að Rakel fluffuvinkona í Stokkhólmi væri akkúrat að fljúga til landsins þennan laugardag og myndi skutla þessu til þeirra.

Í sannleika sagt var Rakel ekkert að fljúga til Reykjavíkur, heldur til Egyptalands og ég var þess í stað á leið með varninginn til fjölskyldunnar. Mamma var búin að láta vita að hún yrði heima allan daginn að læra lögfræði og það væri ekkert mál að ná á hana. Þannig að fyrsta stopp var í Kleifarseli, ég faldi mig bakvið stelpurnar á meðan Anna spurði eftir mömmu þegar Rúnar kom til dyra. Síðan hoppaði ég fram og gerði mömmu heldur betur bylt við, það eina sem kom uppúr henni var “Er mig að dreyma” og risastór augu. Svo kom mottu-Rúnar og fékk knús eins og mamma. Mamma hafði farið í kólus og keypt 1,5 kg af nammi og líka páskaegg sem Rakel átti að taka með í bakaleiðinni til mín. Jibbý núna á ég páskaegg og nokkur nammi eftir hehe.

Næsta stopp var hjá Rannveigu, þar þurfti ég að fela mig vegna þess að Breki kom til dyra og mottan rædd sem og annað vandræðalegt smalltalk á meðan Rannsa kom niður með hraunkassann í annari og hraunbita í hinni (classic) og svo hló hún bara og brosti þegar hún sá mig. Ekkert smá skemmtilegt. Þá urðu vaktaskipti og Anna fór að hafa sig til fyrir kvöldið en Rannveig tók við bílstjórahlutverkinu og Ninna tók upp tólið og hringdi sem Rakel í Berglindi.

Stopp númer þrjú var í Jörfalindinni, Berglind, mottu-pabbi, tvíburarnir, Anna Margrét og Ísabella voru rétt ókomin. Við  lögðum innst í botnlanganum og biðum. Hlupum svo til þeirra þegar þau voru á leið inn. Það voru allir steinhissa og enginn að fatta neitt strax, það fyrsta sem Berglind hugsaði var hversu lík þessi Rakel væri Ernu… Brynja Dögg var fyrst til að átta sig og hljóp í fangið á mér og svo fylgdi Emma Dís eftir í þrefald knús.

Kvöldinu varði ég svo með systrunum fjórum og Laufeyju frænku og gisti uppí hjá Önnu Margréti dúllu. Daginn eftir var farið á fimleikaæfingu og  haldið vöfflukaffi.

Á mánudaginn var ég heima með Ísabellu Ósk og um kvöldið fór ég í sund með Rannveigu og bauð Önnu Margréti, Ingu og Sunnu með.

Þriðjudagurinn fór í lærdóm og yndislegt matarboð hjá Telmu frænku með Kalla og Brynhildi Hafdísi englabarni.

Í dag er miðvikudagur og við Anna bökuðum bananabrauð og ætluðum að hitta Kötlu í Kringlunni og fara svo í bíó á Alice in Wonderland. Daginn áður hafði ég verið í sambandi við tvær kvenraddir um að þær ætluðu að koma og sækja gjafir sem ég flutti með mér til Íslands. Ég fékk símtal frá einni þeirra í morgun sem sagðist ætla að koma kl.16:10 og við Anna ætluðum í strætó kl 16:26. Þegar klukkan var 16:05 hringdi dyrabjallan og ég leysti út hluta gjafanna, þá náðum við strætó kl.16:11. Nokkrum mínútum seinna… eða þegar við vorum hjá  Ölduselsskóla hringir síminn og kvenrödd segist vera fyrir utan…haha þá voru þessar báðar að koma á sömu 10 mínútunum. Við Anna stukkum út úr strætó og röltum rösklega heim og létum seinni pakkann af hendi. Höfðum sem betur fer tekið skiptimiða og náðum að hlæja smá að þessu á leið í Kringluna. Lísa í undralandi var æðisleg.

Ég keypti flugmiðann til Íslands fyrir mánuði. Ástæðurnar voru einfaldar, þær eru tvær, sú fyrsta er að ég er farin að sakna fjölskyldunnar minnar ofsalega mikið og sú seinni er mikill skammtur af skólafríi. Samkvæmt stundatöflum KTH er prófavika en bekkurinn minn tekur öll prófin í vor og þess vegna er frí þessa vikuna í skólanum, síðan koma tvær vikur í kennslu og að þeim liðnum tekur við 11 daga páskafrí. Ég vann mörg verkefni fram í tímann áður en ég fór út og fékk meira að segja að fara með fyrirlestur á kennarskrifstofu daginn áður en ég flaug sem hinir í bekknum eiga að flytja 31.mars.

Ég náttúrulega steingleymdi að taka myndir í öllum hamaganginum og í heimsókninni hjá Telmu!  En það er svosem ekki svo nauið því skjárinn á myndavélinni minni er ónýtur og allar stillingar því horfnar út um veður og vind. Því er ekki hægt að búast við miklum myndaskap héðan í frá.

Fóturinn er að lagast en enn bólginn eins og sést:

Sunshine, sunshine, it’s fine. I feel it in my skin, warming up my mind

Ég er búin að vera fáránlega dugleg að fara út, hitta fólk, partýtjútta, spinning, prófa hjólastóla, pilates, deypa á víni, dansa, jóga, kjafta, fika og njóta Stokkhólms. Eins og sést á þessari mynd:

Full mikið af því góða og nú er komið að skuldadögum. Ég fór á bandýæfingu, steig á boltann í hita leiksins, missteig mig og eyddi föstudagskvöldi uppi á spítala.

Núna er ég búin að vera í viku á hækjum og er bara svona líka nett pirrípú. Er búin að eyða gommu í þenna bólgna ökkla; 350 í komugjald, 200 fyrir röntgenmynd, 100 fyrir leigu á hækjum, 300 fyrir balanspúða svo fylgir þessu leigubílakostnaður og missir úr rándýru ræktinni minni. Safnast saman í nálægt þrjátíukallinum.

Við fórum nokkur á La Roux tónleika á Berns á miðvikudaginn. Þeir voru alveg æði, en ákvað að taka skrefið og vera á einni hækju. Það munar nefninlega ótrúlega miklu uppá pirring að gera að geta haft eina hönd til þess að klæða sig í vettlinga, stilla ipodinn, nota lestarkortið,  ná að taka hárið úr augum eða munni þegar til þess kemur.

Elly Jackson vildi meina að Berns sé fallegasti tónleikastaður sem hún hefur spilað á og Stokkhólmsbúar hötuðu það ekki. Eftir að hafa sungið hástöfum og dillað mér eins og ég gat verðalaunaði ég mig með einum bjór.

Svo knúsaði ég þessa stelpu aðeins því hún er að flytja heim til Íslands eftir næstum 5 ára dvöl í Svíþjóð.

Núna ætla ég að klára smá lærdóm áður en ég held af stað í innflutningsparý til Margrétar og Einars og ef fóturinn leyfir þá mun ég kíkja við á Spybar að vanda og jafnvel líta við hjá Hirti sem er með 25 ára afmæli. Alltaf í nægu að snúast.

Svo ég fyrirbyggi allan misskilning sem flestir í kringum mig virðast halda um námið mitt, eftir að hafa lesið statusa á facebook. Þá er það nú ekki alveg gefins. Í síðustu viku kláruðum við að forrita sjálfstýringu sem borar göt í plötu og hef eytt nokkuð mörgum dögum með Paríardrengum Alex á labinu. Já og ég er að fara í helgarferð Parísar í Júní að hitta Miami vinkonurnar mínar; Ingrid, Judith, Petru, Cristinu, Ninu og Marcelu ó hvað það verður gaman hjá okkur. Jibbýkóla! Að náminu aftur, þá eru alls konar minniháttar verkefni í gangi og í fyrradag átti ég góðan dag með Frökkunum, bjuggum til assembly kerfi fyrir handfang á þvottavél og rafmagnsventil. Núna er ég að fara að bardúsa við gæðastjórnunarverkefni og klára analytical hierachical process verkefnið og á morgun er það líklegast framleiðslu spáar verkefnið með Villa. Ég reyni sem minnst að tala um þessa hluti því þeir eru ekki þær fréttir sem mínir nánustu kunna að meta.

Ég dáist að henni Margréti Rós og öllum hennar fabjúlös hollustu uppskriftum, en ég persónulega er svo mikill sælkeri að ég get ekki sleppt hlutum eins og rjómabollum og hamborgurum. Mixaði þennan yndisilega bita í fyrradag og mátti til með að deila með umheiminum (400 gr hakk + salt, pipar, chilli + egg + laukur + hvítlauksrif = 5 borgarar)

Partý í kvöld eftir að hafa verið örmagna síðast liðin tvö kvöld, þetta á eftir að verða skemmtilegt. Ég, Jóna og Margrét í einhverju brjáluðu stuði.

Always love,
Erna

Fallegu hlutirnir sem leynast í Stokkhólmi!

Kuldinn er orðinn það óbærilegur hérna í Stokkhólminum að ég “neyddist” til að kaupa mér ullarkjól úr Benetton. Er einmitt í öðrum ullarkjól núna og er ennþá með eldheitar kinnar eftir bæjarvappið í dag. Það eru fleiri í ullinni en við Íslendingarnir því nýjasta trendið hjá sænsku strákunum er að girða chinos buxurnar sínar ofaní gráirjótta ullarhosurnar eða jafnvel ullasokka sem eru í lit eða með mynstri.

En að deginum í dag, við Vala áttum yndislegan dag þar sem við skáluðum í latté í mest kósý kaffihúsinu í Gamla Stan sem kallast Mineur. Fer að jafnaði þangað aðra hvora viku að prjóna og slaka á. En það var einmitt það sem við gerðum. Fékk mér lífrænt bláberjapæ með ekki svo lífrænni vanillusósu namminamm. Þarna er ég í kaffihellinum mínum.
Ég minnti Völu á hvernig ætti að fitja upp og svo breiddi ég út prjónaboðskapinn og nú er hún líka komin á fullt Þegar við rönkuðum við okkur á kaffihúsinu var aðeins farið að dimma og tilvalið að taka nokkrar myndir.

Fyrst að ég var í prófi í morgun (pass/fail klukkustunda langt ritgerðarpróf haha) varð ég að verðlauna mig örlítið og fann þessa gullfallegu gripi. Fyrstan kynni ég til leiks Blóma tebolla.Næst er það desilítramálið, hef hingað til slumpað allar uppskriftirnar sem ég hef bakað og það eru þónokkur kíló af sykri og hveiti.
Síðan er það frænka Þorsteins Bergmanns glers stellsins sem býr núna í geymslu í Reykjavíkinni, glerskálin Glæra
Stóðst ég ekki mátið þegar ég speglaðist í þessu fagra silfurfati, algjör eðall með ígröfnu konunglegu mynstri og undursamlegum köntum. Nú vantar bara fleiri kökur, þetta hefði sæmt sér vel með öllum fimm sortunum sem ég bakaði fyrir jólin. Ætli ég fái ekki uppskriftina af hollustukökunum hennar Margrétar Rósar núna, ójá.
Þegar ég kom auga á þennan litla og krúttlega svölu-unga-upptakara gat ég ekki annað en tekið hann að mér,  svona hlutir eiga að prýða falleg heimili en ekki búðarglugga. Hlakka til að opna lífræna ávaxtasafa með Svölunni.
Kveð með kósýkóngana í eyrunum (sjá vodpod efst til hægri á síðunni) og skilaboð til mömmu á skjánum og ennþá heitari kinnar en áður.

…og sólin hún situr við borðið

Síðasta vika er búin að fljúga, mætti í skólann uppá hvern einasta dag og meira að segja á laugardegi líka, sem er náttúrulega bara met. Fyrir þá sem ekki vita þá eru yfirleitt bara tímar á mán-þri-mið. Undrabarnið Alex, Frakki sem er þremur árum yngri en ég og hefur tvisvar verið hækkaður um bekk, hefur verið mér innan handar þessa vikuna því ég hef aldrei forritað rökrásir/sjálfvirkan búnað áður. Þetta er allt að koma og þess vegna á ég frí í dag, jibbýkóla!!

Í gær skelltum við Margrét Rós okkur í RISA workout í Globen. Globen er stærsta sýningarhöll Svía að ég held. Óborganleg upplifun að svitna og púla með hundruðum sænskum íþróttaálfum. Við skemmtum okkur endalaust mikið…

Svakaleg stemning og dúndrandi tónlist. Tíminn átti að klárast klukkan sex og þegar ég var alveg búin með varabensínið athugaði ég með klukkuna og hún var þá orðin 18:35. Ég hafði boðið nokkrum stelpum heim í Quesadillukvöld og mæting áæltuð klukkan sjö. Þannig að ég varð að skokka út áður en tíminn kláraðist og náði þessari mynd og þetta er nota bene bara hálfur salurinn.

Ég mætti náttúrulega alltof seint í eigið boð en það reddaðist með röskum höndum í eldhúsinu litla. Gæddum okkur á Quesadillum, rauðu, blandi og súkkulaðibitabombum ala Hjördís, yfir Melodifestivalen og íslensku undankeppninni í Eurovision.

Ég vona að fólk fyrirgefi þemað mitt, ómáluð, ógreidd og almennt sjúskuð… ég ætti nú eiginlega bara að klippa mig af þessari mynd haha en hér kemur ein ef til vill betri.

Það verður nóg að gera í næstu viku; tvö matarboð, þrjú partý og próf, lífið er gott!

Janúarlok

Eins og flestir vita er ég komin aftur heim frá Íslandi eftir yndislegt jólafrí. Fyrstu vikuna eftir að ég koma til Stokkhólms var ég veik í næstum viku, fyrst gubbupest og svo rosa hálsbólga með svæsnu kvefi sem ég hef ekki enn náð að losa  mig við. Ég held að nístingskuldinn hafi sitt að segja í því. Ég ætla nú ekki að taka upp þráðinn frá því síðast enda alltof langt síðan en hérna koma nokkrar myndir frá helginni.

Eftir hið vikulega bandý hitti ég Ingrid, sænska vinkonu mína sem ég kynntist í Miami, og við hittum vini hennar og fórum svo þrjár út að borða. Ég bað þær um að tala sænsku allan tímann við mig en ég reyndi að svara á sænsku eða fékk að grípa í enskuna inn á milli, ég held að þetta sé allt að koma.

Á laugardaginn var undanúrslitaleikur Íslands og Frakka og bandýhóparnir hittust hjá Danderyd drengjunum Daða og Hirti. Sú heimsókn ílengdist í 12 tíma leikja dag… horfðum á báða handboltaleikina og spiluðum fram eftir kvöldi. Er ekki frá því að ég hafi smakkað næst-gómsætustu pizzu borgarinnar á eftir Birkastans Pizzeria auðvitað!

Í dag komu svo Ásdís og Hjördís yfir til mín og við prjónuðum með leik Íslands og Póllands. Ég er búin að vera nokkuð dugleg að prjóna upp á síðkastið og núna er ég komin með tvö perluprjónuð eyrnabönd og dökkgrátt snood (stór og víður ullarkragi), “frumsamda” peysan er á góðri leið með að vera tilbúin, ég á eftir að kaupa heklunál og gera bekkina og hnappagötin. En eins og sést þá á ég líka eftir að þvo hana, þannig að hún á eftir að jafna sig betur.

Síðan tók ég nokkrar myndir af íbúðinni enda eitthvað búið að breytast síðan síðast. Ég fékk til mín tvo vini mína, Edda og Ella,  í vetur til að hjálpa mér að setja upp myndahilluna mína.

Núna lítur íbúðin/herbergið/stúdíó 504 svona út:

Perlið hef ég fengið í nokkrum sendingum frá litlu systrum mínum, síðan eru þarna plötur sem ég hef gaman af. Ég ætlaði reyndar að bögglast með plötuspilarann minn hingað eftir jólin eftir betri umhugsun þá var það alveg fráleit hugmynd. Ætli ég fjárfesti ekki í einum ef ég finn einhvern fallegan því nú á ég 13 vínylplötur (fyrir utan farmana heima) og engan spilara.

Hérna er svo eldhúsborðið með hjartalaga viðarskál sem Anna Margrét gerði í smíðum og gaf mér í jólagjöf ásamt fleira fallegu með Kötlu minni :* Amma Gunna saumaði fallegasta dúk sem ég hef séð handa mér og núna gæti ég ekki verið sáttari með pínu litla eldhúsboðið mitt.

Annars er ég með pizzu í ofninum og pepsi í frystinum… (ég eeeer að reyna að minnka þetta   )
Hér á eftir koma svo nokkrar svipmyndir úr íbúðinni svona fyrir þá sem hafa áhuga.

Ófrýnilegi sófinn er á sínum stað og ég er enn að dáðst að heklaða hvíta dúknum sem ég keypti í second hand búð fyrir jól. Hlakka til að kaupa heklunál og fara að læra meira fínerý.

Knús Erna

Saknar systranna sinna

Hvernig er ekki hægt að fá vott af heimþrá og sakna systra sinna ofboðslega þegar maður fær svona  falleg skilaboð af Lazytown síðunni:

Erna Gurrý

Hæ elsku Erna Gurrý systir. Ég er veik heima hjá mömmu og við erum í tölvunni að lita Sollu Stirðu og Íþróttaálfinn. Ég er með gubbupest en er að batna. Ég sakna þín rosa mikið Bless bless Emma Dís

Emma Dís

Síðan kom hún Anna Margrét með fullar töskur af gjöfum í síðustu viku og mamma reyndar líka
Þeirra á meðal var regnhlífar órói sem er kominn upp í loftið mitt:

Frá Brynju Dögg og Emmu Dís fékk ég kort og allskonar perl sem er komið á nýju hilluna mína:

Ég er svo stolt af þeim og hlakka ógeðslega mikið til að knúsa þær allar sex um jólin: Ísabellu Ósk, Emmu Dís, Brynju Dögg, Önnu Margréti, Kötlu og Mögnu.
Ekki bætti úr skák að ég varði gærdeginum með Helgu Möggu, Theodóri, Evu og Stefáni Birgi, yndislegur dagur. Vöppuðum um bæinn og kíktum á kaffihús, mig vantaði bara eina litla Ísabellu Ósk til að keyra í vagni um Stokkhólm.

Eftir 5 tíma mömmuleik, settist ég inn á kaffihús númer þrjú þann daginn og byrjaði að prjóna kraga. Stoppaði stutt við því mér og Jónu Dögg var boðið í mat til Margrétar Rósar og Einars mmm.

Ég má til með að deila með ykkur matardagbók gærdagsins, því ég er dolfallin yfir því hversu Margrét er dugleg í eldhúsinu.

Morgunmatur: Hafragrautur með banana og kanilsykri.
Morgunkaffi: Gulrót, plóma og mandarína.
Hádegismatur: Lax, salat og brauð.
Kaffi: Kókoskúla, smá súkkulaði og latte.
Snarl: ACE djús.
Kvöldmatur: Gulrótakarrý súpa með grófu hafra kúmen brauði, kóríanderlaufum og cashewhnetusósu.
Kvöldkaffi: Sykur- og saltlausar hafra-hnetusmjörs-kakó kúlur og smakk af heimagerðu mangó chutney.

Hér er Margrét með ææææðislega matinn:

Mömmuknús

Jæja núna er ég orðin ein í stúdíó 504 eftir dásamlega daga með Önnu Margréti og Mömmulínu.
Sungum lagið Not fair með Lily Allen svo oft að ég næ því ekki úr hausnum á mér, ykkur til gleði og ánægju er hægt að hlusta á lagið í widgetinu af vodpodinu mín hér til hægri á síðunni.

Ég sótti þær á T-Centralen á fimmtudaginn og við dembdum okkur strax í túristann. Gamli Stan þræddu sundur og saman og konungshöllin sótt heim í sólskininu. Göngutúr sem endaði á Drottningagötunni með H&M innreið og á pizzu á Vapiano, classic svo ekki sé minna sagt.

Daginn eftir var afmælisbarnið Anna Margrét vakin með nýbakaðri franskri súkkulaðiköku enda nýorðin 12 ára. Dagurinn var byrjaði hressilega með rigningu og bátsferð í Djurgården.

Afmælis-snúllan valdi að fara á safnið Junibacken sem er safn sænskra rithöfunda en þó sérstaklega tileinkað Astrid Lindgren. Eftir að hafa rölt framhjá Grönalund tívolínu (sem er lokað á þessum tíma árs), Skansen, Nodiska Museet og Vasasafninu fórum við inn á Junibacken og hvíldum okkur á veröndinni hjá Mumin álfunum.

Mamma ákvað að hringja heim og láta vita að allt væri í lagi í Stokkhólmi haha

En það breyttist fljótt eftir að við kíktum á Norrmalmstorg og Massimo Dutti búðin kom óvænt í leitirnar.

Laugardagurinn var tekin snemma og við mættar í Lidingö til að kíkja á Millesgården.

Síðan var skólinn minn KTH skoðaður, að minnsta kosti það helsta.

Auðvitað var endað í búðum og núna erum við nokkrum flíkum ríkari en ótal minningum (“,)
Sunnudeginum vörðum við á rölti um Södermalm og  í Gamla stan þar sem við fengum okkur heitt súkkulaði og kökur á kaffihúsi sem er akkúrat 200 árum eldra en ég,  stofnað 1785.

Æðislegir dagar búnir og ég get ekki annað en þakkað fyrir mig :*

Núna er það vikufrí til viðbótar þangað til alvaran byrjar aftur.

Lenti í Karma Police

Síðast liðin vika er búin að vera ansi viðburðarík og skemmtileg.

Um síðustu helgi skipulagði ég bátsferð til Vaxholmen sem er lítill bær í skerjafirðinum hérna í Stokkhólmi. Það mætti eiginlega segja að sá dagur hefði verið síðasti sumardagurinn enda búið að vera skítkalt síðan.

Lítil eyja í skerjafirðinum,  algengt er að Svíar eigi frístundahús á þessu svæði og sigla þangað á bátunum sínum.

Ég keypti mér körfu og ýmislegt góðgæti fyrir ferðina.

Íslenskir Stokkhólmsbúar í picnic í Vaxholmen.

Seinna um kvöldið var haldið í margarítu veislu hjá Margréti Rós með algjöru stelputjútti.

Við Hildur og Halla ofurhressar í leigubílnum á leið á Stureplan.

Reyndar er ég búin að vera hjá Margréti upp á annan hvern dag! Fékk geggjað spelt spaghetti með rucolapestói, rauðvíni og alls konar gúmmelaði með stærðfræði sem eftirrétt. Síðan horfðum við auðvitað að fyrsta þáttinn í nýju Greys Anatomy seríunni og borðuðum hollustu gulrótar muffins að hætti Margrétar.

Þegar ég var ekki í heimsókn hjá Margréti var ég í fleiri bátsferðum, á miðvikudaginn var valfrjáls bátsferð með bekknum. Farið var til Álandseyja (Finnlands) og okkur til mikillar ánægju og yndisauka var ekki bara verkefnavinna um alþjóðlegan iðnað og umhverfisvernd heldur líka sænskt hlaðborð og veigar. Ekki var heldur verra að geta verslað sér eina rommflösku í taxfree fyrir mojito. Lét samt ekki þar við sitja og fór í stystu bátsferð Svíþjóðar á milli Slussen og Djurgarden og kíkti á lokaða tívólíið Gröna Lund, keypti kóngafólks póstkort fyrir ömmu og annað kósý.

Skemmtilegt sumarhús á skeri við Álandseyjar.

Ég og Michelle bekkjarsystir mín frá Indlandi.

Hluti af bekknum, þarna má sjá Indverja, Írana, Íslending, Frakka, Colobíubúa, Nígeríumann og Pakistana.

Ég með tælensku Dang og kínversku Ling, bekkjarsystrum mínum.

Helgin var í hressari kantinum. Eftir föstudagsbandý og föstudagspizzu héldum við bandýhóparnir í innflutningspartý til Danderyd drengjanna Hjartar og Daða. Kvöldið var mjög skemmtilegt en endaði samt ekki eins vel. Kvaddi ferðafélagana Steinar, Árna Pétur og Söndru á Slussen og hélt mína leið á Telefonplan, klyfjuð íþróttatösku, bandýkylfu og veski. Hélt að ég væri bara nokkuð örugg í lestarkerfinu svona vel vopnuð en það átti hins vegar eftir að snúast upp í andhverfu sína. Ég var trufluð í sudoku þrautinni í símanum mínum af þeldökkum manni með gulltennur sem vildi endilega verða vinur minn. Ég sagði að örlögin yrðu að ráða því hvort við  myndum hittast aftur. Hann fór sem betur fer fljótt út eftir að ég neitaði honum um númerið mitt og þá hélt ég þrautinni áfram. Þegar ég fór að nálgast stoppistöðina mína stóð ég upp með allt draslið, skömmu seinna örkuðu tveir karlmenn með arabískt útlit framhjá mér og fóru út tveimur hurðum á undan mér. Ég hafði tekið eftir þeim á Slussen en ekkert verið að spá í þeim enda á fullu í sudoku. Ég tók eftir að þeir voru að fylgjast með mér í lestinni og þóttust meira segja ekki þekkja hvorn annan. Þegar ég geng út úr lestinni sé ég að þeir taka sitthvorn ganginn upp, annar rúllustigann en hinn brekkuna. Ég reyni meðvitað að vera fyrir aftan þá og sjá þá. Þegar ég kem upp er sá sem fór rúllustigann ekki enn kominn upp, sem er skrítið því hann ætti að hafa verið fyrstur. Ég býð þangað til hann kemur upp og sé að hann horfir á mig og gengur hægt að útidyrunum öðrum útidyrum en sá fyrri. Ég sé þá bíða báða utan við sitthvoran útganginn, finn að ég get ómögulega hlaupið heim með allt dótið með mér. Ákvað því að fá að bíða hjá breskum fjallgöngugarpi sem var að bíða eftir strætó líklegast til að komast í göngu. Ég segi honum frá hvað sé í gangi og hann er mjög vinalegur. Þegar ég hef beiðið í um 20 mínútur og sá seinni, sem var búinn að hanga í símanum og fylgjast með mér, er horfinn þori ég ekki heim. Finnst eins og þeir séu einhvers staðar að bíða eftir mér þar sem ég sé þá ekki. Í staðinn fer ég beint upp í leigubíl og fæ far þá litlu 300 m sem eru heim. Með hjartað í buxunum sofna ég um sjöleytið.

Daginn eftir var mér boðið í íslenska kjötsúpu til Steinars sem var æðisleg, einnig voru nokkrir daquiries í boði og Spurt að leikslokum leikið. Hér sést Steinar, kjötsúpu- og kokteilmeistari kvöldsins:

Gott karma var klárlega mottó kvöldsins. Þegar ég fór í bæinn gátum við logið okkur inn á Kåken og þegar inn var komið gaf barþjónninn mér bjór, síðan var haldið á Spy bar þar sem ég komst ókeypis inn framfyrir röðina og alles. Næsta stopp var McDonalds þar sem ég fékk 2 BigMac og stóra kók gefins frá afgreiðslustráknum.

Hins vegar týndi ég fallegu frönsku alpahúfunni minni, taupokanum sem ég er alltaf með og mokka vettlingunum í þessari viku. Ég er rosaleg þegar kemur að því að týna húfum og vettlingum og hvað þá uppáhaldsdóti. Komst síðan að því að þessu var stolið. Ýkt óheppin og kannski full kærulaus. Hérna í stórborgunum geymir maður ekki hlutina sína út um hvippinn og hvappinn eins og í Reykjavíkinni. Pollýannan í mér telur mig heppna að 66°N dúnúlpan sé komin heim. Held að ég fari héðan í frá bara í H&M dóti í bæinn… og þá hef ég afsökun til að kaupa örlítið meira af fötum

Heitasta heitt í Stokkhólmi

Þeir sem eitthvað vit hafa á tískustraumum vita að Svíar (ekki allir þó en stór hópur) eru fljótari til en Íslendingar þegar kemur að einhverju up and coming í fötum. Í sumar hafa stelpurnar verið duglegar að klæða sig í mittis biker leðurjakka með studs og leggings og víða boli við, sem mér finnst bara töff. Svona eins og þessi hypaða sænska lookbook skvísa:
Caroline B.
Síðan eru líka allir í svona ódýrum einföldum sneakers, helst búið að taka reimarnar úr, þar er ég enginn eftirbátur Stokkhólmsbúanna haha. Síðan sér maður ekkert annað en þverröndótt hérna og hér bretta allir, stelpur jafnt sem strákar, upp á buxurnar sínar, það er bara svoleiðs punktur.
Þessi drengur er með þetta á hreinu: (prófið að smella á myndina og sjá hvað hann er gasalega lekker)

Hinsvegar er ollu kaldara í þessari viku en verið hefur, þ.e. hitinn er farinn að fara undir 15 stigin á kvöldin
Það hefur það í för með sér að flíkurnar þurfa að vera hlýrri. Við Hjördís Hugrún tókum Drottningagötu, Kungsgötu, Gallerien rúnt í gær og komust að nokkru nýju. Núna eru loðkeipar það heitasta heitt og mig langar geggjað í einn. Síðan eru það pelsvestin sem stelpur eru að missa sig yfir og eru gjarnan með belti um sig miðja, ég er samt ekki að fíla þessi vesti, að minnsta kosti ekki ennþá.

Heima er maður vanur að sjá alla með hvítu ipod headphonana, hér er það algjör undantekning og helst útlendingar. Í Stokkhólmi eru allir með sænska mjög áberandi sérstaka headphona sem mér finnast hreint út sagt bara hallærislegir. En þetta er staðreynd og fer ekki framhjá neinum í lestarkerfinu.

Annað sem ég sé á annarri hverri manneskju, það eru brúnar old school leðurtöskur. Ég þarf klárlega að finna mér eina þykka veglega ljósbrúna fyrir verkfræðiglósurnar mínar. Maður vill ekki vera kallaður “skiptineminn” af Bjarna skiptinema því maður er ekki hógu hip og kúl með tölvutöskuna. En hún er reyndar með lítilli monsu

og ugly doll þannig að ég tel mig hafa bjargað mér fyrir horn:

Nú vantar mig bara há svört stígvel, brúna leður ökklaskó, skólatöksu í stíl við brúnu skóna, haustjakka og auðvitað buxurnar sem ég talaði um síðast sem ég hef verið að leita að lengi. Komin með yndislegt rúm, bjútífúl gardínur, spegil og svona það helsta í íbúðina fyrir utan stóra jesúmynd (svona eins og amma Gunna eða amma Gurrý og afi Einar eru með fyrir ofan rúmin sín), hillu og eitthvað smotterý. Þegar  allt er komið upp á vegg mun ég etv deila þessu með ykkur kæru vinir og vandamenn.